وبلاگ قرآني مرآت
اللهم عجل لوليك الفرج بالقرآن
نوشته شده در تاریخ جمعه نهم دی 1390 توسط امين خادم | بدون نظر
"بسم الله الرحمن الرحيم" استاد بزگوارمان نقل مي كنند: در جمكران بوديم هنگام نماز جماعت كنارم يك شخصي بود كه خيلي حال خوبي داشت سجاده اش از اشك خيس شده بود.بعد از نماز او پرسيدم چه طور شد كه چنين حالي داريد آن جوان گفت:من تا ايام دبيرستان آدم خوبي نبودم اصلا اهل نماز و عبادت نبودم يه دوست خوبي داشتم كه خدا به وجود او بر من لطف كرد و من با خدا و امام زمان(عج)آشنا كرد.نقل مي كنند:آن جوان امام زماني در نهايت طلبه شده بود و هر چهارشنبه به جمكران مي آيد و خطاب به ولي امرمون صاحب الزمان(عج) مي گويد:" و اما السائل فلا تنهر" و سوال كننده( گدا ) را از خود مران [ضحي ١٠]- آقاجون ما را از خود مران مي دانم هفته اي دو بار اعمال عرضه ميشه از اعمال ام خون گريه مي كني ولي من از شيطان شكايت دارم البته مي دونم هواي نفس ام كمكش كرد آقاي من خودت براي دعا كن ديگه گناه نكنيم تا تو بيايي با هم حرم مادرت فاطمه الزهرا(س) را بسازيم يا علي-التماس دعا [نقل به مضون حقير]


طبقه بندی: بدون دسته، 
نوشته شده در تاریخ جمعه دوم دی 1390 توسط امين خادم | 3 نظر
در اين درس به ادامه احكام مربوط به قرائت قرآن كريم در نماز و برخي از احكام تجويد از ديدگاه فقهاي عظام مي پردازيم. احكام 1. احتياط واجب آنست كه قرائت قرآن در نماز در قالب يكي از قراءات هفتگانه باشد و از ساير قراءات پرهيز گردد[2]. 2. در نماز مي توان « مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ » را « مَلِكِ يَوْمِ الدِّينِ » تلاوت كرد هر چند حالت اول رجحان دارد و نيز مي توان « صِرَاطَ » را با «سين» تلاوت كرد كه هر چند رجحان با «صاد» است و نيز « كُفُوًا أَحَدٌ » را مي توان به چهار حالت ؛ ضمه دادن به فاء و يا سكون آن و هر يك از دو حالت ياد شده را مي توان با «همزه» و يا «واو» (كُفُوًا ، كُفُؤًا) قرائت نمود هر چند كه رجحان با حالت «كُفُوًا» است[3]. 3. ملاك در صحت قرائت ؛ اداي حروف از مخارج آن ، و اداي صحيح اعراب و سكون كلمات بگونه ايست كه عرب زبانها در هنگام اداي يك حرف مثلاً «غ» حرف «غ» را بشنوند و نه حرف ديگري را[4]. 4. شايسته است كه فرد در هنگام نماز كلمات را بصورت واضح بيان كند و از قرائتي كه موجب ايجاد كلمات ديگر به ويژه كلمات بي معني مي شود بپرهيزد. مثلاً «الحمد لله» را بگونه اي تلاوت نكند كه كلمه «دلل» ايجاد شده و يا ايجاد كلمه «هرب» از قرائت «لله رب» و همينطور در ساير كلمات[5]. 5. رعايت آنچه كه علماي تجويد براي اداي حروف بيان كرده اند (مانند قرار دادن زبان در حالتها و زواياي خاص با دندانها)‌ في نفسه لازم نيست بلكه ملاك آنستكه در عرف عرب تلفظ حرف صدق نمايد[6]. توضيح:ولي بايد توجه داشت كه آنچه علماي تجويد ذكر فرموده اند در غالب موارد طريقه صحيح و انحصاري اداي حرف است. 6. رعايت آنچه علماي تجويد از احكام تجويد بيان نموده اند و موجب بهتر شدن تلاوت مي شود مانند: اماله ، اشباع ، تفخيم ، ترقيق و مانند آن و حتي ادغام (غير از مواردي كه خواهد آمد) لازم نيست هر چند كه رعايت اين امور نيكو و شايسته است[7]. 7. هرگاه در يك كلمه دو حرف مماثل ]يعني دو حرف هم جنس و همانند[ در كنار هم قرار گيرد واجب است كه حرف اول را ساكن و در حرف دوم ادغام نمايد (مانند ردَّ كه در اصل رَدَدَ و مدَّ كه در اصل مَدَدَ بوده است)[8]. 8. ادغام دو حرف متماثل اگر در دو كلمه واقع شده باشند و حرف اول ساكن و دومي متحرك باشد مانند«اِذْهَبْ بِكِتابِي» و «يُدْرِكْكُمْ» بنابر احتياط مستحب لازم است[9]. منبع:سايت تلاوت


طبقه بندی: بدون دسته، 
مرجع دریافت قالبها و ابزارهای مذهبی
.:
By Ashoora.ir & Blog Skin :.